کفش کودک فقط یک وسیلهٔ پوشیدنی نیست؛ کودک با آن می‌دود، می‌پرد، از پله بالا می‌رود و ساعت‌ها در مدرسه یا مهد حرکت می‌کند. کفش زیبا اگر اندازه یا فرم مناسبی نداشته باشد می‌تواند باعث ناراحتی، تاول و محدودشدن حرکت شود. خرید خوب از اندازه‌گیری پا شروع می‌شود، نه از عدد روی جعبه.
خلاصهٔ سریع
هر دو پا را عصر اندازه بگیرید، کفش را با جوراب واقعی امتحان کنید و جلوی پنجه کمی فضای حرکت بگذارید. پاشنه نباید هنگام راه‌رفتن بلغزد، اما بند یا چسب هم نباید فشار ایجاد کند. انعطاف کف در قسمت پنجه و وزن کم برای استفادهٔ روزمره مهم‌اند.
۱. اندازه‌گیری درست در خانه
یک کاغذ زیر پای کودک بگذارید، در حالت ایستاده دور پا را علامت بزنید و فاصلهٔ پاشنه تا بلندترین انگشت را اندازه بگیرید. هر دو پا را اندازه بگیرید و عدد بزرگ‌تر را مبنا قرار دهید. اندازهٔ پا در طول روز تغییر می‌کند؛ به همین دلیل عصر و با جوراب معمولی اندازه‌گیری کنید.
۲. پنجهٔ پهن و فضای انگشتان
جلوی کفش باید اجازه دهد انگشتان کمی حرکت کنند. پنجهٔ باریک یا نوک‌تیز انگشتان را به هم فشار می‌دهد. فضای اضافه نباید آن‌قدر زیاد باشد که کودک کفش را بکشد یا زمین بخورد. کودک را وادار نکنید برای «جا باز کردن» کفش تنگ راه برود.
۳. پاشنه، قوس و کفی
پاشنه باید در جای خود بماند و هنگام قدم‌زدن بالا و پایین نشود. کفی قابل بیرون‌آوردن اندازه‌گیری و خشک‌کردن را آسان می‌کند. برای بیشتر کودکان سالم، کفش معمولی با فرم راحت کافی است و به قالب‌های اصلاحی بدون توصیهٔ متخصص نیاز نیست.
۴. انعطاف و وزن کفش
کفش را از قسمت پنجه خم کنید؛ انعطاف باید نزدیک پنجه باشد، نه اینکه کل کفش شل و بی‌حمایت شود. کف سنگین انرژی بیشتری از کودک می‌گیرد. کفش روزمره باید با حرکت طبیعی پا همراه شود و در مچ یا روی انگشتان مانع خم‌شدن نشود.
۵. جنس و تهویه
رویهٔ نرم و قابل تنفس برای استفادهٔ طولانی مناسب‌تر است. در روزهای بارانی، یک کفش مقاوم به رطوبت داشته باشید اما اجازه دهید کفش پس از خیس‌شدن کامل خشک شود. بوی ماندگار، رطوبت و جوراب نامناسب می‌تواند پوست پا را تحریک کند.
۶. بند، چسب و ایمنی
برای کودک خردسال چسب یا بند کشی ساده‌تر از بندهای طولانی است. اگر بند دارد، آن را دوبار گره بزنید و طول اضافه را جمع کنید. کف کفش باید روی سطح خیس و صاف اصطکاک کافی داشته باشد. تزئینات جداشدنی یا قطعات کوچک را برای کودکانی که آن‌ها را در دهان می‌گذارند انتخاب نکنید.
۷. کفش مدرسه و کفش بازی یکی نیست
کفش مدرسه باید سبک، قابل شست‌وشو و مناسب نشستن طولانی باشد. کفش بازی به پنجهٔ مقاوم و اصطکاک بهتر نیاز دارد. یک کفش برای همهٔ موقعیت‌ها معمولاً یا برای مدرسه سنگین است یا برای بازی دوام کافی ندارد. مسیر روزانه و نوع فعالیت کودک را پیش از خرید بنویسید.
۸. زمان تعویض کفش
هر چند هفته داخل کفش را بررسی کنید. اگر انگشتان به جلوی کفش می‌رسند، جای فشار یا تاول دیده می‌شود، کف کج ساییده شده یا کودک از درد و خستگی پا می‌گوید، کفش را عوض کنید. به عدد سایز قبلی تکیه نکنید؛ رشد کودکان سرعت یکسانی ندارد.
۹. امتحان نهایی در فروشگاه
کودک هر دو کفش را بپوشد، چند قدم راه برود، بنشیند و روی پنجه بلند شود. از او بپرسید کجا فشار یا لغزش حس می‌کند. به پاسخ او توجه کنید و برای جا بازکردن کفش تنگ به امید آینده خرید نکنید. جوراب، کفی و شلوار واقعی را در نظر بگیرید.
پرسش‌های پرتکرار
آیا کفش دست‌دوم مناسب است؟ اگر کفش فرم پای کودک قبلی را گرفته، کفی ساییده یا داخل آن تغییرشکل داده باشد انتخاب خوبی نیست. کفش سالم و کم‌استفاده فقط در صورت اندازه و بهداشت مناسب قابل بررسی است.
کفش چرخ‌دار یا خیلی نرم برای کودک مناسب است؟ برای استفادهٔ روزمره، ثبات، وزن کم و حرکت طبیعی اولویت دارند. مدل‌های نمایشی باید زمان محدود و سطح امن داشته باشند.
چقدر فضای خالی جلوی کفش لازم است؟ مقدار دقیق به مدل و سن کودک بستگی دارد، اما باید امکان حرکت انگشتان وجود داشته باشد و کفش هنگام راه‌رفتن نلغزد. اندازه‌گیری واقعی از حفظ‌کردن یک عدد مهم‌تر است.
جمع‌بندی
کفش مناسب کودک اندازهٔ درست، پنجهٔ راحت، پاشنهٔ ثابت، وزن کم و کف انعطاف‌پذیر دارد. هر دو پا را اندازه بگیرید، کفش را در حرکت امتحان کنید و نشانه‌های فشار و رشد را جدی بگیرید. چند دقیقه بررسی پیش از خرید، راحتی ماه‌های بعد را بیشتر می‌کند.
دیدگاه کاربران
نظرات و پرسش‌های خود را مطرح کنید